So You Think You Can Dance s03e18+19

B-boys, b-girls, όξω απ' το Dance... Στεναχωρήθηκα πολύ με την έξοδο της Sara αλλά δε μ' ένοιαξε και τόσο η αποχώρηση του Dominic. Βέβαια πρέπει να συμφωνήσω με τον Tyler και να πω πως οι γυναίκες είναι αυτές που αξίζουν να μείνουν στην τελική τετράδα γιατί οι άντρες είναι χειρότεροι. Μπορεί όχι ο Danny, αλλά η μούρη του έχει ένα ψευτοτουπέ που μου λέει "γεια σας είμ' ο μαμιάς της γειτονιάς σας" και με κάνει να μην τον πάω. Ξεπέζεψε Danny! (Καλά η απόλυτη φράση που μου έχεις κολλήσει είναι αυτή, αν ακόμη διαβάζεις, ταιριάζει παντού!).

Όπως και να 'χει, εμένα αυτό το αργεντίνικο τανγκό μ' άρεσε απ' όλα περισσότερο, παρόλο που βούρκωσα στη χορογραφία της Mia Michaels. Στεναχωρήθηκα και με την Mary Murphy. Επέλεξα το ανεβαστικό τανγκό, βοηθούσε και η μουσική, γιατί δε μπορώ άλλο ψυχοπλάκωμα. Η Sabra, με μόλις 4 μήνες (χρόνια; δε θυμάμαι πρέπει να το κοιτάξω αλλά κάτι μου λέει πως ήταν μήνες!) training είναι απίστευτη και κατά τη γνώμη μου πρέπει να το πάρει. Άντε η Lacey αν όχι η Sabra.

So You Think You Can Dance s03e16+17

Τελικά ο Kameron είναι τραγικός... Κρίμα κι έχει ωραίο μαλλί. Την έκανε λοιπόν με ελαφρά, μαζί με την Jaimie, που ήταν καλή στην όλη της πορεία, αλλά ολίγον τι άνοστη, ανάλατη, αόρατη. Παρόλο που η κορυφαία δεκάδα χόρεψε σε ζευγάρια (επιλεγμένα στην τύχη απ' το μαγικό καπέλο), κάθε ένας τους χόρεψε και μόνος μία χορογραφία του Wade Robson αντι-Bush-ική θα την πω, ψευτοσυνειδητοποιημένη και τάχα μου προωθώντας ένα παγκόσμιο μήνυμα ειρήνης. Αυτά εμένα δε μου λένε τίποτα, διότι κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι τέτοιο, φαίνεται πως το προσπαθεί πολύ και χάνεται η ουσία. Και στα μάτια μου καταντά γελοίο και επιτηδευμένο. Anyways δε μου άρεσε γενικότερα έτσι κι αλλιώς. Κι επειδή απ' όλα τα ζευγαροβιντεάκια δεν ήξερα ποιο να διαλέξω (ήμουν ανάμεσα σε 3 : τα transformers-from-da-hood Lauren & Pasha, την καυτή, κολασμένη samba των Lacey & Danny και την αγαπημένη μου Sara που έσουρνε έναν ακροβατικότατο Neil στην πίστα για disco) ορίστε το opening της βραδιάς των αποτελεσμάτων:



Γιατί και Mia Michaels είναι το χορευτικό, και Imogen Heap (The Moment I Said It) η μουσική και ο Danny είναι ο κορυφαίος του χορού, ημίγυμνος και με τρελές φιγούρες. Αυτή τη φορά το dance δεν ήταν τόσο κοιμίσικο όσο αναμενόμενο ήταν το αποτέλεσμα.