Μέσα σε μία βδομάδα συνέβησαν πολλά.
Εργάστηκα σκληρά να αποδείξω πως κάτι αξίζω, χάνοντας περισσότερα μαλλιά μόλις με ρώτησαν "Are you England?". Έδειξα σθένος και δεν απάντησα "No, I'm Azerbaijan".
Ταξίδεψα στη Μυστική Θεσσαλονίκη, από τον ναό του Αγίου Μάρκου στη Θέρμη (όπου ήθελα να φύγω με το που πλησιάσαμε), την πλατεία Τερψιθέας στην Άνω Πόλη (ο δερβίσης που φυλά τον τούρκικο τουρμπέ δε βγήκε να μας στοιχειώσει) έως τη Ροτόντα και τη στήλη των όφεων στην Αγίου Δημητρίου. Κατέληξα με ένα πελώριο σκόρδο από βινύλιο κολλημένο στην πλάτη που κατάλαβα πολύ αργά πως το είχα... (ευχαριστώ Πασχάλη!) Ρεντίκολο.
- Ξεκίνησα να πηγαίνω βιβλιοθήκη για να διαβάσω και απέκτησα μία νέα φίλη μα και μία νέα μέθοδο "να κερδίσεις αυτόν που ποθείς". Την ονόμασα "Η Μέθοδος Ι" και πιστέψτε με, είναι αποτελεσματική. Η κοπέλα είναι ζωντανό παράδειγμα και υποκλίνομαι.
Είδα το Σπάιντερμαν 3. Την επόμενη φορά που θα πάτε στην κοπέλα σας αγόρια, πάρτε της "πεόνιες"! Επίσης μη ξεχνάτε να περπατάτε σα κάγκουρες μέσα στη μέση του δρόμου, οι γυναίκες θα στίβουν τις κιλότες τους για πάρτη σας...
- Επισκέπτηκα το ξενοδοχείο Les Lazaristes για δουλειά. Δεν κάνω βίζιτες ακόμη, οπότε δεν ήταν αυτή η δουλειά. Ήμουν επιτηρητής σε εξετάσεις και τα πόδια μου από την ορθοστασία και το πέρα δώθε προσομοιάζονται πλέον με πόδια μαραθωνοδρόμου. Φτιαγμένα από πέτρα!
- Πήγα και στο Electra (επιμένω πως δεν πληρώνομαι για σεξ). Παραλίγο να βρεθώ 10 μέτρα κάτω, μέσα στο πιάτο ενός ζευγαριού που έτρωγε στο Αγιολί, όταν παραπάτησα και έγινα ένα με το τζάμι. Βγήκα έξω από την αίθουσα τρέχοντας προσπαθώντας να συγκρατήσω το νευρικό μου γέλιο.
- Έφαγα πάλι το εκπληκτικό τσιζκέικ της Ζωής. Έτσι για να ζηλεύετε! Της σάλιωσα όμως λίγο το μαξιλάρι στο σαλόνι γιατί είχα ξεραθεί στον ύπνο απ' την κούραση. Ελπίζω να μην το πρόσεξε (και να μη διαβάζει το μπλογκ μου...)
Και τέλος, μια αντιπαθέστατη οπτικά και μη "γυναίκα" με συμπεριφορά νταλικέρη, κέρδισε τη Γιουροβίζιον.
Αχ, μου έλειψε το blogging!
