Πλέον το sleep tight, don't let the bedbugs bite αποκτά νόημα... Πριν από τρεις μέρες ανακάλυψα κάτι μικρά ζωύφια μικρότερα κι από κεφάλι καρφίτσας να περιφέρονται πάνω στο DS μου, στην οθόνη του υπολογιστή, το κρεβάτι μου, ακόμη και το μπάνιο και την κουζίνα! Ο μπαμπάς μου θα έλεγε πως είμαι ψείρας αλλά φρίκαρα. Δεν ξαναβρήκα άλλο ευτυχώς από τότε. Αλλά έχει 2 μέρες τώρα που δεν έχω σταματήσει να ξύνομαι σε χέρια και πόδια και πολύ φοβάμαι πως οι μικροσκοπικοί κοριοί/μυρμήγκια/ψείρες -ή ό,τι σκατά είναι- με κατούρησαν/τσίμπησαν/έφαγαν τη σάρκα μου/αυνανίστηκαν πάνω στο πόδι μου. Δεν αντέχω άλλο!!!
Υ.Γ. Κι αν ενώ κοιμόμουν μπήκαν μέσα μου και γέννησαν αυγά;;; Θα πεθάνω! Τουλάχιστον με το άλιεν αγκαλιά όλο και κάποιος στη σχολή θα με λυπηθεί...
UPDATE: Μόλις προ 30 δευτερολέπτων περπατούσε το στρογγυλό υποχθόνιο μαμούνι πάνω στο χέρι μου, είναι τόσο μικρό που έμοιαζε με ελιά. Και μετά εμφανίστηκε ένα δίπλα στο mouse. Το πήρα απόφαση, τα τέρατα αυτά της φύσης θα με σκοτώσουν. Ίσως τρυπώσουν πίσω απ' το μάτι μου και κάνουν φωλιά στον κερατοειδή μου και μείνω τυφλός, ίσως μπουν στ' αυτιά μου και κουφαθώ, στον πούτσο μου και μείνω στείρος (αλλά δε νομίζω πως θα ένοιαζε κανέναν), στον κώλο μου και γεννώ αυγά, που και να στήσουν σπιτικό στο κεφάλι μου και μείνω και φαλακρός (λες;)! Ο τρόμος! I'm infested! Κοντεύω να τρελαθώ!
Υ.Γ.2 Μια ανύπαντρη μάνα μ' ένα εντομοειδές μωρό στην αγκαλιά θα καταντήσω... Ωιμέ αλί αλί και τρίσαλι... Ποιος θα βρεθεί να με πάρει;;;
UPDATE 2: Βρέθηκαν οι ένοχοι! Τα περιστέρια που είχαν στήσει φωλιά στο περβάζι του μπαλκονιού μου, παράτησαν εκτός από 1 αυγό (γι' αυτό και δε χαλούσαμε τη φωλιά) και τόνους κουτσουλιών, αλλά και πολλές ψείρες οι οποίες βρήκαν πρόσφορο έδαφος για σεξουαλικά όργια και αναπαραγωγή! Πλύναμε, σκουπίσαμε, ρίξαμε χλωρίνη, απεντομώσαμε. Ψείρες gone to heaven! Ουστ βρωμόπουλα!
