Ονείρωξη

Έχω την εντύπωση πως όσο η ώρα της κρίσης πλησιάζει, το μυαλό μου αγγίζει τα όρια της μαλάκυνσης (3 ποστ στη σειρά και έχω ήδη 3 παράγωγα της ίδιας λέξης - απόδειξη). Είναι αλήθεια πως αν ξεκινήσεις να ψωνίζεις μετά δε σταματάς; Γι' αυτό έχω μείνει ταπί; Πάντως ψύχραιμος δεν είμαι.

Η εξεταστική αυτή είναι καθοριστική για κάθε μελλοντικό σχέδιο. Κανονικά πρέπει να είναι η τελευταία. Και γω κάθομαι εδώ και γράφω, ενώ όλοι διαβάζουν, δουλεύουν, κάνουν κάτι εποικοδομητικό. Μετά βγάζω το καπέλο στην ξενιτεμένη φίλη μου Ε., νηπιαγωγό πλέον στην "εξωτική Λάρδο" (θα 'χει και φοίνικες εκεί είναι στη Ρόδο, όπου και να γυρίσεις το κεφάλι τίγκα στο φοινικόδεντρο). Και αναρωτιέμαι είναι κοκοφοίνικες; Από κοκό πάντως εδώ τίποτα. Δε σπείρανε για να θερίσουνε. Σε τέτοιο απομακρυσμένο (στα μάτια μου) μέρος πώς καταφέρνει και περνάει το χρόνο της; Να έρθω να διαβάσω εκεί; Γιατί η μαγευτική μου καρέκλα με κρατάει δέσμιο μέχρι να φύγει και ο τελευταίος από το MSN (γύρω στις 4) και γω ξυπνάω σα ζόμπι στις 9 κουτουλώντας τριγύρω. Η Β. σιγά μη με περιμένει να τελειώσω, θα βρει άλλο συγκάτοικο, αλλά και πάλι δε θέλω να το κλείσω το γαμωPC!

Χθες πριν το κλείσω μελετούσα ένα χαμένο γκομενάκι (και δε σκεφτόμουνα λεφτά;) και να σου τα, τρία χαμένα στη σειρά, στρατιωτάκια σηκωθείτε, τρίτο κάνε κάμψεις. Τα παράθυρα να αναβοσβήνουν με μανία και γω να προσπαθώ από τη μια να αποφύγω την επιληψία και από την άλλη να απαντήσω όσο πιο γρήγορα μπορούσα στο καθένα, μιλώντας παράλληλα στο τηλέφωνο για αμφίπακτες δοκούς και κινητές πακτώσεις. Το ένα ήταν το πιο ενδιαφέρον οπότε και αφοσοιώθηκα.

Παρακολουθήσαμε και Υπέροχα Πλάσματα μαζί, μιλούσαμε χωρίς κενά (κάτι σπάνιο) και κάτι μου λέει πως παίζει να 'ναι κανα φρικτό τερατόμορφο πλάσμα το ίδιο, μιας και φωτό δεν είχε (εκτός από μία με "φούμο" στα μάτια - προϊόν MS Paint) γιατί εγώ έχω και την αυτογκαντεμίαση. Βέβαια καθόλου δε με πτόησε, γιατί όταν είσαι στα πρόθυρα βουτιάς Ζαχόπουλου οι μουρλοεικόνες διαδέχονται η μία την άλλη, αντιθέτως έπλασα και όλο το λαβ στόρι ως το Σεπτέμβρη που γονυπετής θα με παρακαλάει να μη φύγω, μέχρι που όταν χώθηκα επιτέλους στο κρεβάτι γύρισα στο πλάι και μ' αγκάλιαζα με το αριστερό μου χέρι, ύστερα έκανα πως ξυπνούσα και γυρνούσα απ' την άλλη, τάχα μου να κοιταχτούμε. Εγώ και το αριστερό μου χέρι. Και όχι Neverlandean! Είμαι δεξιόχειρας! (Και άλλωστε τα TENGA που παρήγγειλα ακόμη δεν έφτασαν στην πόρτα μου).

Πάω να τελειώσω την εργασία με την οποία ασχολούμαι από πρωινό Μενεγάκης κι έπειτα. Η Άσση τουλάχιστον δικαιολογεί τη σπαρίλα μου (λέξη που έμαθα από τη Ζ. πριν καμιά βδομάδα) γιατί είναι λέει ανάδρομος ο Άρης (ο πλανήτης της δράσης) στους Διδύμους τι περιμένεις! Φεύγει όμως ο Ποσειδώνας από πάνω μας στα τσακίδια! Μόνο μια απορία: Για ποιο λόγο πρέπει να μας νοιάζει ποιος έδωσε ένα πορνοDVD σε μια εφημερίδα και στην κυβέρνηση και έχουνε μπλέξει όλοι τα μπούτια τους (μέχρι κι ο Χιος που όχι μπούτι ούτε νύχι δε θα έμπλεκα μαζί του που τα τρωω κι όλας); Ειδικά όταν ο πρωταγωνιστής μοιάζει με θαλάσσιο ελέφαντα! Περαστικά του πάντως, μπας και δούμε κανά φως στο τούνελ. Και σε μένα περαστικά (όλα τα μαθήματα!) .

Μπήκες μόνος σου στη μαύρη λίστα

Η μέρα το βροντοφώναζε απ' το πρωί.

Στο insomnia το νεότερο ποστ στο φόρουμ ήταν για το πώς μπορείς να δεις αν οι επαφές σου στο messenger σ' έχουν μπλοκάρει/διαγράψει (μπορείς αμέ! Σου 'χω γω σάιτ φοβερό σου λέει βάζεις το username και password σου εκεί, κλείνεις το msn σου και αυτό μετά ψαχουλεύει και όλα τα βρίσκει! Καμιά επαφή δε μπορεί να του κρυφτεί! Μετά βέβαια, φαντάζομαι σου κλέβουν άνετα password, μπορούν να σου κάνουν ghost το PC, σε γεμίζουν spam και το καλύτερο; στέλνουν σε όλες τις ενεργές επαφές σου το εξής μήνυμα το οποίο δεν κινεί καθόλου την περιέργεια: You have removed me from your contact list, see it here http://σάιτ.που.σε.γεμίζει.trojan.και.durex.άμα.λάχει/!).

Το μεσημέρι, ένας φυσικά αγνόησε παντελώς το μήνυμά μου στο dar (εγώ φταίω που στέλνω - αν και έχω την υποψία πως του είχα ξαναστείλει μα εγώ αλήθεια σας λέω δεν τον θυμάμαι και ούτε στο msn τον είχα ποτέ! Αυτός από που με ξέρει απορώ! Είχε ωραίες φωτό όμως κρίμα...)

Αργότερα, ένας φίλος μου, κλασσικά, μ' έγραφε στο msn και έπαιζε αυτό (αν πιστέ αναγνώστη πας να παίξεις και συ θα σου στείλω υπερ-ιό που δε θα γλιτώσει τσιπ για τσιπ από το πισί σου! Εγώ έκανα σκορ 387 - όχι που να το παινευτώ - Παίξε ΜΕΤΑ!). Και τώρα που εγώ θα σου ανέβαζα κομμάτι να ακούσεις να κουφαθείς, να βγω και γω απ' τη down-ίλα και την κακιά μιζέρια, να σκάσει και σένα το χειλάκι σου και να λυθεί ο γοφός σου, το rapidshare μου ανακοίνωσε: The file 04-timbaland-way_i_are__feat._keri_hilson_and_d.o.e._.mp3 IS FORBIDDEN TO BE SHARED and is black-listed. Και μιας και είμαι φοβίτσος δε θα ανεβάσω άλλο αυτή τη βδομάδα, πάλι την άλλη. Δες το κλιπ όμως:

Κλασσική μαύρη ραπιά απ' την αραπιά (υπερβολή στο max), γκόμενα που τον γουστάρει όπως είναι (χάλια μαύρα δηλαδή) κι αυτός προικισμένος όσο δεν πάει κατά πως λέει. Δες κι εδώ πως το χόρεψαν 2 στο αμερικάνικο SYTYCD. Μη γκρινιάζεις! Τρέχα κατέβασε τραγούδια παλιότερων εβδομάδων! Τι τα βάζω;;; Ή πάνε στου neverlandean να βρεις τη μουσική-υγειά σου. Άσε που πάντοτε υπάρχουν και τα πιστά κατεβαστήρια... Ορίστε μας! Ξουτ τώρα σε διώχνω εγώ! Τι σόι roomer είμαι!