Pocky (και τα μυαλά στα κάγκελα)

Διάβαζα το αγαπημένο μου anime blog και είχε links στο youtube για 2 θεόκουλες διαφημίσεις που παίχτηκαν στην Ιαπωνία. Το Pocky, είναι ένα σνακ, στην ουσία ένα πολύ μακρύ (και λεπτό) μπισκότο καλυμμένο με σοκολάτα και αργότερα κάθε άλλου είδους ευφάνταστη επικάλυψη... Έχει κάνει την εμφάνισή του σε διάφορες σειρές και είναι πολυαγαπημένο εκεί πέρα.



Οι διαφημίσεις αυτές λοιπόν θέλουν να μας δείξουν πως όλοι μπορούμε μ' ένα Pocky να γίνουμε αυτομάτως χαρούμενοι. Μακάρι να ίσχυε. Μπορεί βέβαια και να ισχύει. Μέχρι κάποιος καλός άνθρωπος να πεταχτεί ως την Άπω Ανατολή και να μου φέρει μια κούτα Pocky δε μπορώ να ξέρω.

Και το ιαπωνικό μάθημα της εβδομάδας:

あなたも私もPocky! (anata mo watashi mo Pocky) φωνάζουν σα χαζοχαρούμενοι μετά από βαθειά κατάθλιψη ή στιγμές αμηχανίας με το που το πιάνουν στα χέρια τους. Που σημαίνει "κι εσύ, κι εγώ, Pocky!".

Άντε να μπουκωθώ να δούμε τι θα καταλάβω. Μπας και βλέπω πυροτεχνήματα και τα πάντα ρόδινα...



UPDATE! Έχεις μπλέξει άσχημα και απειλείσαι από ορδές απέθαντων; Το Pocky είναι εδώ να σου δώσει τη λύση και να βουτηχτείτε όλοι στο κέφι! (Καλά αυτό είναι ΤΟ highlight βίντεο).

Ηλίαση ή Εελίασεε

Κάθομαι μπροστά στο PC τα μάτια μου τσούζουν κ η φαλάκρα μου πάλλεται με ένα έντονο κόκκινο χρώμα και στους ρυθμούς της καρδιάς μου. Τάπα-τάπα, τάπα-τάπα θα μου φύγει το κλαπέτο, νομίζω θα εκραγεί για πρώτη φορά το κεφάλι μου να ξεχυθεί ετούτος ο χιουμόνγκους μπρέιν μου, το λέει και το Biggest Brain στο Facebook πόσο μεγάλο τον έχω (τον εγκέφαλο για τα άλλα δε διατίθεμαι να αποκαλύψω πληροφορίες).

Φταίνε άραγε οι νέες γνώσεις που εγκλωβίστηκαν στην κουρούπα μου; Το ήξερες εσύ πως τα πρόβατα στα αρχαία ελληνικά βέλαζαν βη, βη (όχι τη Μαστραλέξη);; Μάλιστα, διότι η βουκολική πηγή το λέει πεντακάθαρα πως το β ετότενες εδιαβαζούτανο ωσάν "μπ" πως λέμε Μπάμπης ο φλου και το η σαν δύο έψιλον στη σειρά, αυτό που κάνουν οι δημοσιογράφοι όταν κομπιάζουν. Η Ζ. μου πε πως αυτή ήταν η Ερασμιακή διάλεκτος, αλλά εγώ Εράσμους δεν έχω πάει (όχι δηλαδή αν έκανα -πότε- θα τέλειωνα τη σχολή;;;). Και θα πω ΟΧΙ στην απλοποίηση της νέας Ελληνικής, πόσο άλλο μπαστάρδεμα;

Όλες αυτές οι ασυναρτησίες οφείλονται στο πρώτο μπάνιο/κάψιμο, ωραιότατη παραλία το Σάνι, να την προτιμάτε έπαθα απανωτά νταμπλας απ' όσα αντίκριζα. Μα τι στο καλό κανείς δε δούλευε/διάβαζε σήμερα; Και πόσο φιτ έχουν γίνει πια όλοι;; Εγώ Κύριος Καβούρης νο.2 έγινα μόνο αλλά δικό μου μπέργκερ-τζόιντ σαν κι αυτόν απ' τον Μπομπ Σφουγgayράκη Τετραγωνοπαντελόνη (υπάρχει;;;) εν έχω. Ακόμη.

Υπάρχουν φαλακροί με διεθνή καριέρα; Αν το παίζω Καπουτσίνος μοναχός; Η Ε. το λέει ΚαπουΚίνος. Θα 'ναι αυτοί που μονάζουν στο Πεκίνο. International! Ή Εβραίος θα μου πήγαινε που βάζουν αυτό το καπελάκι ακριβώς εκεί. Τα ποστίς είν' τρε μπανάλ και μοιάζουν fake. Η Θεία θέλει να με στείλει πάλι στη κομπογιανίτισσα γιατρό που "βγάζει μαλλιά" (απ' το τσεπάκι της και τα κολλάει με UHU?). Ουί ουί καημός που με βρήκε.

Υ.Γ. Πληρώνω όσο όσο να μου κάνετε τη διπλωματική. Δε θέλω να τη βλέπω...

Alan Probe: Amateur Surgeon

Κλίκαρε την εικόνα για να παίξεις!

Ήθελες να παίξεις το Trauma Center: Under the Knife για το Nintendo DS αλλά δεν είχες DS. Ή απλά σου αρέσει να παίζεις το γιατρό.

Ο ασθενής χρειάζεται ράμματα και σου βρίσκεται μόνο ένα συρραπτικό. Κανένα πρόβλημα! Είσαι ο Alan Probe: Amateur Surgeon. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ακόμη και το Etch-a-Sketch για να βρεις "ξένα σώματα". Ποιος χρειάζεται υπερήχους;; Κι αυτό είναι μόλις το Act 1!

Ταξιδιάρικα πουλιά

Είμαι ο τύπος που δε βγαίνει έξω. Μπορεί και να μη μου αρέσει. Ως μονόχνωτος, μαμούχαλος, βαριεστημένος παππούς απ' τα 24, περνάω πολλές φορές καλύτερα μέσα ή σε καφέ και σινεμά. Το καλό είναι ότι και οι περισσότεροί μου φίλοι είναι στο ίδιο μήκος κύματος. (Τρέξτε να μας γηροκομήσετε!) Που και που όμως υπάρχουν εκλάμψεις εναλλακτικής διασκέδασης. Όπως την Κυριακή, που αποφασίσαμε να πάμε στον Παλαιό Παντελεήμονα για φαγητό.

Στο μυαλό μου η εικόνα της εκδρομής μας αυτής ήταν η εξής: Μέσα σε ένα αυτοκίνητο όλοι οι φίλοι, έξω απ' τα παράθυρα τα δέντρα, τα πουλιά και οι αγελάδες να γίνονται καρουζέλ, άντε να 'χουμε περάσει 2 ρυάκια, μια γούρνα και κανά δάσος ώσπου το αυτοκίνητο κάποτε έρχεται σε στάση. Και γω ο φαντασμένος ξεδιπλώνω το δίμετρο πόδι μου στο πλακόστρωτο, τεντώνομαι, μπαίνουμε σε γραφική ταβέρνα με ρουστίκ διάκοσμο, χλαπακιάζουμε, βγάζουμε και μια φωτό και πάλι πίσω. Οι οδηγίες από τον διοργανωτή, οδηγό και αρχηγό ήταν σαφείς: "Ντυθείτε καλά θα κάνει κρύο".

Γάντια εγώ δεν έχω παρά μόνο ένα ζευγάρι (που δεν ταίριαζε), έβαλα όμως το ωραιότατο νέο πουλόβερ που αγόρασα (από εκποίηση μαγαζιού στο κέντρο όπου με 115 ευρώ πήρα σακάκι, 2 πουλόβερ και 1 μπλούζα όλα μάρκες!), μου προκάλεσα και στιγμιαίο πνιγμό απ' το δέσιμο του κασκόλ και περίμενα. Είχα ξυπνήσει απ' τις 8 γιατί το κέντρο επιχειρήσεων βρισκόταν στην άλλη άκρη της πόλης και θα πηγαίναμε ως εκεί με το little engine that could αυτοκινητάκι της Ζ. Ξυρίστηκα κι όλας μην είμαι σαν το άγριο ζώο στη ζούγκλα, να 'μαι φρεσκαδούρα για τον καθαρό αέρα!

Επειδή συνηθίζω να ακούω τα μισά από όλα όσα λέγονται μπροστά μου, χαμένος σε σκέψεις, δεν είχα ιδέα πως θα βγαίναμε να κυλιστούμε και σαν τα γουρούνια στις λάσπες (που εμένα με πήραν ξώφαλτσα ευτυχώς καθώς το παντελόνι μου τριβόταν κάθε φορά που μπαινόβγαινα στο αυτοκίνητο που ήταν σα να 'χε πέσει σε βούρκο) για να κάνει ο άρχοντας "εργασία" για τη σχολή. Κατέληξα να φωτογραφίζω κάθε γραφικό κούτσουρο, αποκαΐδι και χαμώσπιτο έβρισκα με ζέση φωτογράφου, όσο ο άλλος αντέγραφε τα θρυλικά ενσταντανέ μου και έβγαζε και κάτι τραγικές ξύλινες ταμπέλες.



Την ώρα που ήμασταν μέσα στο αμάξι εγώ τσίριζα κατά διαστήματα αντιδρώντας στην οδηγική συμπεριφορά του, λόγω λακουβών, κοτρονών και λασπών και έξω απ' αυτό δώστου ν' ανεβαίνω με λάθος παπούτσια στα κακοτράχαλα τα βουνά με το σουραύλι και το ζουρνά. Δεν είμαι άνθρωπος της φύσης αλλά τα Σκοτεινά (ή Μόρνα) εγώ περίμενα να είναι κάτι το πιο ενδιαφέρον. Το εγκαταλελειμένο χωριό πάνω στο βουνό και τα σχετικά μου έκαναν σε ταινία τρόμου. Ο μόνος τρόμος ήταν μη σου πέσει η σάπια οροφή στο κεφάλι καθώς βγάζεις την καλλιτεχνική φωτό από κάτω. Ούτε ένα φάντασμα, ένας μύθος, ένας θρύλος, ΚΑΤΙ!; Και στη Λεπτοκαρυά δε με πήγανε που ήθελα και ήταν και κοντά. Εκεί αφήνεις λέει το αυτοκίνητο στη νεκρά και αρχίζει να ανεβαίνει την ανηφόρα μόνο του όπως γίνεται και στην Πεντέλη. Θα το τραβούσα και βίντεο και θα σας το έδειχνα.

Επισκεφτήκαμε κι ένα ξεχασμένο απ' το Θεό εργοστάσιο ξυλείας με κάτι ακόμη πιο ξεχασμένα έγγραφα του '50 μέσα, εγώ να συνεχίζω να τιγκάρω την ψηφιακή με δήθεν αρτιστίκ πλάνα που το 90% βγήκαν θολά και κουνημένα, φταίει το Πάρκινσον. Έπεφταν και οι σοβάδες όσο μιλούσα με τη λεπτεπίλεπτη φωνούλα μου. Επιτέλους φτάσαμε και στον Παντελεήμονα, είδαμε και το Νέο και τον Παλιό, τραγούδησα το "A whole new world" από το Aladdin με μεγάλη επιτυχία (άκουγα τα γέλια απ' την άλλη πλευρά του χωριού) πήρα το αγριογούρουνο στιφάδο μου, έφαγα και 2 παντσέτες της Δ (γιατί μόνο κόκκαλο είχε το δικό μου) και στάνιαρα.

Στην επιστροφή ήθελαν να πάμε - άκου ιδέες! - στα Πριόνια πάνω στον Όλυμπο για καφέ, ευτυχώς κοιμήθηκα στη διαδρομή (μέχρι τα φλας τους να με ξυπνήσουν και να κλείσω το ανοιχτό μου στόμα) και ακόμη πιο ευτυχώς κατεβήκαμε σώοι από κει (που ήταν πραγματικά τρομακτικά για διάφορους λόγους), μιας και ήταν κλειστά τα πάντα και τα πριόνια κατεβασμένα και στις θέσεις τους να μπλοκάρουν τα οχήματα. Δώδεκα ώρες στους δρόμους δεν είναι και λίγο. Την επόμενη φορά θα ξέρω να μη βάλω τα Vans και να βάλω καμιά φόρμα επίτηδες γιατί δεν τις φοράω που δεν τις φοράω, μη λερώνω τζάμπα τα τζην μου! Να ξαναπάμε κάπου Π! (Αλλά μετά την εξεταστική, όπως είναι πασιφανές διαβάζω σκληρά!).

Υ.Γ. Αν κανείς το διάβασε όλο αυτό κερνάω καφέ.

Admit it

Το 'χεις κάνει και συ. Γι' αυτό σ' αρέσουν τα profile sites...

Hints για blogger fans: Το πιο εύκολο απ' όλα είναι να πείτε στον Neverlandean πως λατρεύετε το νταρντανομωρό Kelly Clarkson, για τον Wrong Guy μάθετε απ' έξω τη φιλμογραφία του Tim Burton και στο πρώτο σας ραντεβού με τη MoodyGirl εκθειάστε τους ποιητικούς στίχους του Rufus Wainwright. Ο gsus είναι δύσκολος, χρειάζονται μήνες αναζήτησης στην πιο ψαγμένη, κουλή, προοδευτική και περιθωριακή μουσική σκηνή, ενώ η καυτή γατούλα του σεξ sikia έχει πολλή δουλειά αυτή την περίοδο (του στέλνω ένα καράβι μες τους άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες, να 'χει να διαλέξει μετά την πρόσφατη απογοήτευση) και η tsaperdona είναι δεσμευμένη, οπότε κάτω τα ξερά σας!

Για τους υπόλοιπους στα δεξιά σας, ορθάνοιχτες οι πόρτες για τα μπλογκς τους. Δε θα κάνω εγώ όλη τη δουλειά για σας! Ούτε στο facebook δε χρειάζεται να ανατρέξετε!

Exhausted gym freak

Τις τελευταίες μέρες, ο μόνος που με παίρνει είναι ο ύπνος. Όχι πως είχα μεγαλύτερη επιτυχία παλιότερα, αλλά τουλάχιστον ήταν δική μου επιλογή. Με το που γυρνάω σπίτι χασμουριέμαι και γλαρώνω. Που σημαίνει πως πλέον υπόκειμαι έναν καθημερινό βιασμό, και ο Μορφέας δεν είναι καθόλου όμορφος, τουλάχιστον όπως τον παρουσίαζε ο Neil Gaiman.

Ξέρω τι φταίει φυσικά. Το ότι ξεκίνησα και πάλι (μετά από 3 χρόνια) γυμναστήριο. Διότι το πατσόκοιλο πρέπει να πέσει και το βυζί να κατέβει ένα νούμερο και να ανέβει πιο ψηλά γιατί σε λίγο θα σκουπίζει το πάτωμα. Έτσι ξέθαψα τα 2 παντελόνια φόρμας που είχα αγοράσει τότε, "το πάλαι-ποτές" που λέει και η Άντζελα, πήρα την πετσετούλα μου, πήρα και τη Μαντώ τηλέφωνο και πήγαμε να γραφτούμε.

Θα μπορούσα να έχω πάει και στο νέο ριάλιτι του MEGA, Fat March: 400 χιλιόμετρα με τα πόδια, άλλωστε ευκαιρία να δω την Πάργα που τόσα μου λένε γι' αυτήν (στην Πράγα έχω πάει για 7 ώρες ως ενδιάμεση στάση περιμένοντας να πετάξω για Στοκχόλμη, είχα πάει και σε φούρνο να πάρω κάτι σε γλυκό και κατέληξα να τρώω κάτι ανάμεσα σε μπουγάτσα και τυρόπιτα με μαρμελάδα και τυρί κρέμα... Τι Πράγα, τι Πάργα!). Είναι και η εκκίνηση εκεί, μια χαρά. Γιατί δεν το κόβω να άντεχα και τα 400... Βέβαια υπολείπομαι μερικά κιλά από τα θωρηκτά και δε θα έπαιρνα και τίποτα στο τέλος. Τι να το κάνω; Ενώ στο γυμναστήριο, έχω πάλι τις επιλογές μου.

Ο γυμναστής την πρώτη μέρα ήταν τόσο γλυκός. Μας έβγαλε πρόγραμμα προσαρμογής (ήταν 28 χρονών) και ούτε σ' αυτό ανταποκριθήκαμε (ήταν λεπτός). Χθες ξύπνησα και το αριστερό μου βυζί είχε πιαστεί. Δε μπορούσα να κουνήσω το χέρι μου να βάλω τη ζακέτα το πρωί που είχε κρύο. Ούτε να ζητοκραυγάξω για την ανεξήγητη επιτυχία μου στο μάθημα της Οδοποιίας που είχα ξεγραμμένο. (Μιλάμε είχα γράψει χάλια).

Ευτυχώς που έρχεται και η Μαντώ μαζί γιατί εγώ ούτε να κοιτάξω τους άλλους στα μάτια δε μπορώ. Τόση ταπεινοφροσύνη. Έχω άτομο να μιλάω, να περνάω καλά και να κοροϊδεύω όταν κλέβει στα σετ και με μαγικό τρόπο οι επαναλήψεις απ' το 6 φτάνουνε στο 15. Κι αυτή έχει μια άλλη Μαρία Ιωαννίδου να της κάνει "και χαπ και χοπ και χου και α".

Όταν θα γίνω σφίχτερμαν και σωστό μπιλντέρι μπορεί να μη σας μιλάω πια. Να το ξέρετε. Δε φταίτε εσείς. Εγώ θα φταίω. Δε θα θέλω να σας φέρνω σε δύσκολη θέση. Με συγχωρείτε. Πάω να φάω το υγιεινό μου πρωινό με γάλα και κορν φλέικς και να ετοιμαστώ και πάλι. Ελπίζω η μαμά μου να μου φέρει εκείνη την πελώρια γαρδούμπα το μεσημέρι.

Αποκάλυψη για το γάμο της χρονιάς

Ήμουν και γω στο πιο γκλάμορους γεγονός της φετινής χρονιάς. Οι Wrong-Guy και MoodyGirl ήλθαν εις γάμου κοινωνία. Φυσικά για μία τέτοια χλιδάτη και υπέρλαμπρη τελετή δε θα μπορούσαν να λείπουν τα κους-κους. Η δεξίωση έγινε στο κλαμπ της Εκάλης και εδώ σε πρώτη αποκλειστικότητα παρουσιάζω πώς το ζεύγος εντυπωσίασε τους παρευρισκόμενους με τη φαντασμαγορική του "εντράνς".

Βεβαίως υπεύθυνος για το δώρο της δεξίωσης ήταν ο κουμπάρος Neverlandean, του οποίου το εκλεπτυσμένο γούστο γνωρίζαμε όλοι οι φίλοι, καθώς φαινόταν και από τις μουσικές του επιλογές. Ως σωστός κουβαρντάς, πλήρωσε για ολόκληρο το πακέτο με τις σκάλες (σύμβολο της αγάπης των νεονύμφων), τις περιστρεφόμενες τούρτες (και δερβίσιδες που ο Ethan έβλεπε σα ξερολούκουμα και ζαλιζόταν), τα χρυσά παγόνια που έφτυναν νερό και ξεπρόβαλλαν πίσω από τα φωτισμένα συντριβάνια, όπου έβρεχαν τα μαλλιά τους αλανιάρες αλαβάστρινες Ναϊάδες με στρετς ζεβρέ κολάν και μαστίγια. Το δώρο που τους πήγα ήταν μια ολομέταξη, δίμετρη μποχάρα, φρεσκοκέντητη εκ του Ιράν, όπου εγώ ο ίδιος ταξίδεψα για να επιβλέψω την εργασία του χαλιού και να μετρήσω τους κόμπους. Μη με λένε και τσιφούτη.

Να μας ζήσουν και καλούς απογόνους!

Υ.Γ. Τα κακαρίσματα κατά την είσοδο του ζεύγους στο χώρο της δεξίωσης ουδόλως προέρχονταν από εμένα και την tsaperdona. Για να μη παρεξηγούμαστε.

Rose & Camellia

Η Reiko ήταν μια φτωχιά, κοινή, Μαρία-της-γειτονιάς, που κόρταρε από καιρό τον Shunsuke Tsubakikoji, το μεγαλύτερο γιο της γνωστής οικογενείας και τελικά κατάφερε, τον τύλιξε και την παντρεύτηκε. Καλός χάνος αυτός, ήξερε τι έκανε αυτή. Όλως τυχαίως, την επόμενη κι όλας μέρα, πάρτον κάτω, του θανατά ο Shunsuke, αλλά είχε προλάβει να της χώσει ένα τριαντάφυλλο ανάμεσα στα προτεταγμένα στήθια της γυναίκας που πολύ πρόλαβε να χαρεί. Τώρα αυτή ζητάει το σπίτι, η αλήτισσα! Αλλά όλο το συγκενολόι του γαμπρού, που δεν είναι τυχαίες άλλα μ' όνομα, αριστοκράτισσες, εξανίστανται και ορμούν να τη φάνε λάχανο τη τσούλα. Που και το καμάρι τους τους έφαγε και προσπαθεί να κονομήσει και ολάκερο το σπίτι. Τόλμησε να ζητήσει προίκα η ξεδιάντροπη! Όχι! Δε θα αφήσουν κάτι τέτοιο να συμβεί! Θα συγκρουστούν με τη Reiko όπως κάθε εκλεπτυσμένη, κομψή και ραφιναρισμένη κιουρία της εποχής γνωρίζει. Γιατί μπορεί τώρα οι δικές μας αγριόγατες να λύνουν τις διαφορές τους με ξεμαλλιάσματα και νυχιές, αλλά τότε... αχ, άλλες εποχές. Με αέρα αριστοκρατίας, με το γάντι! Ή και χωρίς. Αρκεί το χαστούκισμα να 'ναι γερό.

Και εδώ έρχεσαι εσύ. Φυσικά και είσαι η Reiko, γιατί μπορεί οι ακαμάτρες κι οι φτωχές να 'χουν τις τύχες τις καλές (όπως εδίδαξαν τα βραζιλιάνικα σίριαλ ανά την υφήλιο), αλλά σ' αυτή τη ζωή, όλα τα αγαθά κόποις κτώνται και για να γίνεις ζάμπλουτη με υπηρέτες πρέπει να bitch-slap κάθε τελευταία στο σπίτι του χαμένου αντρός σου. Βάλτες όλες στη θέση τους! Κόρες, συννυφάδες, μανάδες και φάλαινες δολοφόνους (θα δεις...)

Κλικάρετε πάνω στην εικόνα για να παίξετε. Έχει και οδηγίες κι είναι -πλέον- και στ' Αγγλικά!

Kokoro scan

ή πώς να ξεχωρίσετε τους ψευταράδες και να πάρετε PhD στην ψυχολογία

Τι νοιώθει για σένα το γκομενάκι με το οποίο βγήκες ραντεβού;

Πώς βλέπεις τη στάση του αφεντικού σου τις τελευταίες μέρες; Είναι στις καλές του ή καλύτερα να μη μιλήσεις για εκείνη την αύξηση που νομίζεις πως σου αξίζει; Κι ακόμη κι αν στο πει, το εννοεί;

Θα πρέπει να πιστέψω τα λόγια του ethan όταν θα με βγάλει βόλτα στις 27 Αυγούστου ώρες 8 με 9 (το 'δεσα σκοινί-κορδόνι κι η τιμή σου δε γλιτώνει!) ;

Όλοι μας χρειαζόμαστε το νέο απίστευτο συναρπαστικό και πρωτοποριακό "παιχνίδι" για το Nintendo DS. Δεν πειράζει που είναι στα ιαπωνικά! Μιλάς στο μικρόφωνο και αναλύει τη φωνή. Η SEGA που το δημιούργησε κάνει λειτούργημα! Το "Kokoro scan" (ανάλυση της καρδιάς - ε! πιασάρικο!) είναι ένα πανίσχυρο όπλο.

Το πως θα το παρουσιάσεις στις παραπάνω περιπτώσεις έγκειται στη δική σου ευρηματικότητα. Εκεί που μιλάτε με το γκομενάκι, τσουπ, να το και το Nintendo στο τραπέζι, εκεί που συνεδριάζει ο προιστάμενός σου, πέρνα από δίπλα και πες του με τρόπο "μιλήστε στο ενσωματωμένο μικρόφωνο του DS". Το παν είναι να έχεις τακτ!

Σας ξορκίζω να δείτε το βιντεάκι που αποτελεί τρέιλερ του "παιχνιδιού". Περιλαμβάνει γύμνια-καρτούν (έτσι πως ξεγυμνώνει την ψυχή του λόγω του Kokoro scan - το πιάσατε;) και real-time καταστάσεις όπου μπορείς να το χρησιμοποιήσεις. Του στυλ "θα με τιμωρήσει ο μπαμπάς που έκανα άνω κάτω το σπίτι;", "θα με πληρώσει ο τσιγκούναρος αφεντικός;", "γιατί με κοιτάει λάγνα ετούτη με την καρδούμπα στη μούρη; μήπως θέλει να το κάνουμε; κι αν θέλει, μ' αγαπάει πραγματικά ή είμαι απλά σκεύος ηδονής;". Απόλαυση!

Υ.Γ. Θεωρώ περιττό να αναφέρω πως πρόκειται να κυκλοφορήσει μόνο στην Ιαπωνία... Αλλά η μαγεία του DS είναι πως είναι region-free φίλες και φίλοι! Start importing!

Μπήκες μόνος σου στη μαύρη λίστα

Η μέρα το βροντοφώναζε απ' το πρωί.

Στο insomnia το νεότερο ποστ στο φόρουμ ήταν για το πώς μπορείς να δεις αν οι επαφές σου στο messenger σ' έχουν μπλοκάρει/διαγράψει (μπορείς αμέ! Σου 'χω γω σάιτ φοβερό σου λέει βάζεις το username και password σου εκεί, κλείνεις το msn σου και αυτό μετά ψαχουλεύει και όλα τα βρίσκει! Καμιά επαφή δε μπορεί να του κρυφτεί! Μετά βέβαια, φαντάζομαι σου κλέβουν άνετα password, μπορούν να σου κάνουν ghost το PC, σε γεμίζουν spam και το καλύτερο; στέλνουν σε όλες τις ενεργές επαφές σου το εξής μήνυμα το οποίο δεν κινεί καθόλου την περιέργεια: You have removed me from your contact list, see it here http://σάιτ.που.σε.γεμίζει.trojan.και.durex.άμα.λάχει/!).

Το μεσημέρι, ένας φυσικά αγνόησε παντελώς το μήνυμά μου στο dar (εγώ φταίω που στέλνω - αν και έχω την υποψία πως του είχα ξαναστείλει μα εγώ αλήθεια σας λέω δεν τον θυμάμαι και ούτε στο msn τον είχα ποτέ! Αυτός από που με ξέρει απορώ! Είχε ωραίες φωτό όμως κρίμα...)

Αργότερα, ένας φίλος μου, κλασσικά, μ' έγραφε στο msn και έπαιζε αυτό (αν πιστέ αναγνώστη πας να παίξεις και συ θα σου στείλω υπερ-ιό που δε θα γλιτώσει τσιπ για τσιπ από το πισί σου! Εγώ έκανα σκορ 387 - όχι που να το παινευτώ - Παίξε ΜΕΤΑ!). Και τώρα που εγώ θα σου ανέβαζα κομμάτι να ακούσεις να κουφαθείς, να βγω και γω απ' τη down-ίλα και την κακιά μιζέρια, να σκάσει και σένα το χειλάκι σου και να λυθεί ο γοφός σου, το rapidshare μου ανακοίνωσε: The file 04-timbaland-way_i_are__feat._keri_hilson_and_d.o.e._.mp3 IS FORBIDDEN TO BE SHARED and is black-listed. Και μιας και είμαι φοβίτσος δε θα ανεβάσω άλλο αυτή τη βδομάδα, πάλι την άλλη. Δες το κλιπ όμως:

Κλασσική μαύρη ραπιά απ' την αραπιά (υπερβολή στο max), γκόμενα που τον γουστάρει όπως είναι (χάλια μαύρα δηλαδή) κι αυτός προικισμένος όσο δεν πάει κατά πως λέει. Δες κι εδώ πως το χόρεψαν 2 στο αμερικάνικο SYTYCD. Μη γκρινιάζεις! Τρέχα κατέβασε τραγούδια παλιότερων εβδομάδων! Τι τα βάζω;;; Ή πάνε στου neverlandean να βρεις τη μουσική-υγειά σου. Άσε που πάντοτε υπάρχουν και τα πιστά κατεβαστήρια... Ορίστε μας! Ξουτ τώρα σε διώχνω εγώ! Τι σόι roomer είμαι!

Thought #56: To want to go out...

Face Transformer

Tired of seeing that tired old face in the mirror all day long? What about some change, huh? It was Βορέας who gave me this link and told me I could even convert my face to manga form! Well, that option didn't work out that well but here is me as an old guy, an east Asian and a girl (with a bit of facial hair) ! Since all my friends actually went nuts about it and spent up to half an hour tranforming images of themselves, why don't you give it a try as well?

Clicking on any of my pics will also link you to the site!