시간 (Time)

Ο χρόνος είναι χρήμα... και για την ακρίβεια, 5 ευρώ το φοιτητικό.

Αλλά εκεί στην Κορέα, φαίνεται το φυσάνε. Διότι δεν εξηγείται αλλιώς το ότι πάνε για πλαστική κι αλλάζουν όλο το πρόσωπο μια φορά το χρόνο.

Η εν λόγω ταινία του Kim Ki-duk (γνωστός για τα 3-Iron, Samaritan Girl, Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring) ήταν η πρόταση της Νάσιας για την άνοδο του νοητικού μας επιπέδου αυτή την εβδομάδα. Το 3-Iron είναι μία απ' τις αγαπημένες μου ταινίες, θεόκουλη αλλά καλή. Τις άλλες τις έχω σε DVD από το ΣΙΝΕΜΑ αλλά ακόμα να τις δω. Δε γνώριζα την ύπαρξη του Time. Φταίει και το ότι προβάλλεται μόνο στο Φαργκάνη (ως την Πέμπτη γι' αυτό τρέξτε!)...

Παρατήρηση άξια περισυλλογής ενώ παρακολουθούσαμε: "Κοίτα και κει τους φέρνουνε νερό τζάμπα πριν τον καφέ, στην Ευρώπη δε γίνεται αυτό!". Κι αν συμπεριλαμβάνεται στο κουβέρ και είναι με ΦΠΑ 19%; Τον συγκεκριμένο καφενέ, ονόματι Room and Rumours (έτσι θα βγάλω το επόμενό μου blog!) τον εμπέδωσα γιατί τον έδειχνε ανά 10 λεπτά, όπως και το πάρκο με τα πορνόγλυπτά που υπάρχει και στην πραγματικότητα (!!! και αν γνωρίζετε Κορεάτικα μπορείτε να κλείσετε και δωμάτια στην εκεί πανσιόν εδώ!). Η φωτογραφία του ασιατικού κινηματογράφου για άλλη μια φορά δεν παύει να με αφήνει άφωνο.

Θέλω τρελά να πάω να ποζάρω εκεί!

Λίγα λόγια για την πλοκή γιατί ζαλίστηκα κι εγώ ο ίδιος: Ζηλιάρα, σαλεμένη παρανοϊκότατη γκόμενα τα βάζει με όποια κοιτάει τον δικό της, αλλά τον αναγκάζει στο κρεβάτι να σκέφτεται άλλες όταν του την παίζει (βίτσια αβέρτα). Ώσπου μια μέρα χάνεται γιατί της τη σβουράει να πάει να κάνει μια πλαστική σε όλη τη μάπα μπας και το ζώο το άλλο δείξει περισσότερο ενδιαφέρον και ξεβαρεθεί. Στόχος της κουλής; Να την ξαναερωτευτεί, ΑΝ την αναγνωρίσει (ο χάνος δε γνωρίζει τα μεγαλεπήβολα σχέδια, βγαίνει έξω με άξεστα μπακούρια, ψαρεύει πόρνες, τραγουδάει καραόκε και πηγαίνει σε speed dating), που όπως έγραψαν και στο Movies for the masses, όλες εκεί πέρα είναι ίδιες! Μα το Θεό δηλαδή δυσκολεύομαι να τις ξεχωρίσω. Μετά το χάος. Γίνεται και ένας παραλληλισμός, μια αλληγορία, ένα κάτι, τα κλου είναι πως "η αγάπη εναντιώνεται στο πέρασμα του χρόνου" και "τι ακριβώς αγαπάμε; Την εικόνα ή τον άνθρωπο;" και καταλήγουμε στο τέλος που θα σας κάνει να μείνετε μ' ανοιχτό το στόμα. Άντε βγάλτε άκρη.

Γλυκόπικρη αλλά καλή, μα και λιγάκι υπερβολική και υστερική. Όπως η πρωταγωνίστρια. Εμένα πάντως μ' άρεσε! Τώρα οι Nip/Tuckολάγνοι και εκκολαπτόμενοι χειρούργοι, ίσως δείτε την ταινία με άλλο μάτι. Τραβηγμένο.

Loveholic2

Have you ever become breathless because of love?

Ρωτάει η μικρή Κορεάτισσα που μένει από οξυγόνο στην αρχή. Και ναι μεν το ξεκίνημα είναι εντυπωσιακό, μετά εμφανίζεται όμως η τραγουδίστρια που μπέρδεψε τις γιορτές, τα Χριστούγεννα, το Τριώδιο, τα μπούτια της με τα λαμπιόνια της επί Υποφέρω-εποχής Βανδή κι ήρθε κι έλαμψε όλο το μαλλί. Ανά διαστήματα. Αναμεταξύ τους ό,τι πιο "φάνκυ" σε γραφικό το πέταξε στο κλιπ και γυρνάμε πίσω στην ασθενή. Ετούτη είχε πρόβλημα με την αναπνοή και δως της να παίρνει οξυγόνο, τώρα γιατί φοράει την ποδιά ολάκερη και έχει δεμένα και τα πέλματα της σαν και μένα που γυρνάω τον αστράγαλο μια φορά το μήνα, δεν ξέρω. Αντί να φοράει τη μάσκα οξυγόνου, χαιδεύει κάτι ορούς, που μέσα έχουν διάφορα, πώς χώρεσαν εκεί μέσα ένας Θεός ξέρει. Αν πάθει τίποτα αυτή θα φταίει. Δώστου κι ένα δάκρυ κύλησε, μάλλον δεν αντέχει τόση αγάπη, καλή μαλάκω κι αυτή, να το δείτε κι εγώ έτσι θα καταντήσω. Η δική μου φορεσιά όμως θα έχει και ωραιότατα μακριά άσπρα μανικάκια που θα δένουν πίσω απ' την πλατούλα. (Άργησε η τραγουδίστρια να επανεμφανιστεί και ήταν για καλό μάλλον).

Το όλο κόνσεπτ του κλιπ ήταν στα πλαίσια του ασιατικού κινηματογράφου, που δε βγάζεις και πολύ άκρη, αλλά είναι καλογυρισμένες σουρεάλ ταινίες. Δεν ξέρω Κορεάτικα, αλλά μέσα στον ορυμαγδό αγνώστων λέξεων πιάνω το "I'm loveholic" και "high, high on love" που είναι και το ζουμί. Το τραγούδι δεν παύει να μου αρέσει και να έχει ανεβαστική μουσική. Πειράζει; (όχι, δεν πειράζει, γιατί ο Φλωρινιώτης είναι και πολύ μεγάλη φίρμα και της Βέντη της αρέσει το σεξ. Εμένα τα ιαπωνοκορεάτικα.)

싸이보그지만 괜찮아 (I'mA Cyborg, But That's OK)

싸이보그지만 괜찮아 (Saibogujiman Kwenchana) is one of the movies I'm most looking forward to watching next year. By the talented Chan-Wook Park, director of the "vengeance trilogy" (Sympathy for Mr.Vengeance, Oldboy, Sympathy for Lady Vengeance) movies you have to watch in case you haven't already. This time, it's a really different film. People have already started comparing it to Amelie, but hmmm we'll see. (In any case, I wonder how that connection came up...)

The story of a girl (Su-jeong Lim) who thinks she's a cyborg, ends up in a mental institution and starts having feelings for a guy there (Rain - check the post about him being in this year's TIME 100) who can supposedly absorb the powers of the people around him.

So, meet Shinsegye Mental Hospital's Couple of the Year, as the poster says:

Trailer found on the great Greek blog Movies For The Masses. Make sure you visit Greek readers and read news and reviews from the world of the cinema.

P.S. If you liked it, Twitch provided a link to download it HERE.
P.S.2 No release dates as of yet...
T.I.P.S. (= Totally Irrelevant Post Script) I really wanna learn Korean :(