Wednesday, January 31, 2007

Second Life: Need one?

Being the person that I am, having been told to "get a life" a gazillion times, be it my sour disposition, my angsty nature or my sarcastic traits, it was only natural I'd venture off to the Second Life site.

What simply appears to be "a game", though eBay seems to disagree and continues auctioning virtual items at low and high non-virtual prices, may as well have become a global phenomenon. Only yesterday was I reading about eBay putting a stop to selling MMORPG (that's Massive Multiplayer Online Role Playing Game for those of you who might not know - though massive xD) items, leaving Warcraft, Lineage and other online gamers with less options of bargaining their "hard earned goods", but, and here's the surprise, letting Second Life run scot free. As read on the link, eBay spokesman Hani Durzey said:
If someone participates in Second Life and wants to sell something they own, we are not at this point proactively pulling those listings off the site. We think there is an open question about whether Second Life should be regarded as a game.
You can read other vague statements of such sort if you go to the Kotaku post.

The thing is, I was on the phone with my friend Cathy this morning and she - out of the blue - mentioned her brother was as hooked on the net as I am and he has been entering this whole other "Second Life" world every day. Curiosity kicked in and after we hung up, I rushed to the PC to visit the site.

You have to enter a name, select from a list of surnames, enter your own private info and a password and of course choose what your character will look like. Appearances can change any time in-game. In fact, there is a number of shops scattered all over this online world where you can buy clothing, templates, accessories, home appliances and furniture and even tattoos.

Where's the catch? All these things cost Linden dollars, the game's virtual currency. But, fret not! Before finishing the sing-up process online, you are asked whether you want to give your credit card's info, in exchange for $250 Linden dollars. You can of course carry on with the process without giving away any valuable info, but then you miss out on this once in a second life chance.

Anyways, after downloading the setup.exe and installing it (a 30MB download for PC users with minimum requirements), you find yourself, or your "other" self, on Orientation Island, where you'll learn how to interact with others, use the map, chat, look around, change your appearance on the spot and... fly! What would a second life be, if you couldn't fly, right? When you feel ready to venture on to the "real" world, you teleport to a random city.

I was watching a place rise up from the ground in front of my slightly slanted, greenish, virtual eyes and shops scattered all over. Even ads of real businesses... A goggle-wearing young man with a scarf, was fooling around with a ball and we ended up throwing it one to the other like we were on a beach, when in fact, we were standing on a plaza with a huge fountain. We did not exchange a single word. Then a black clothed, purple haired, goth girl materialised out of thin air, and I commented on how awesome she looked. She was wearing a - custom made for sure - dress which made her look like a dark fairy. She said as little as "Uh, you look fine" and then the guy from earlier asked if we two were new to the game. I said yes but the girl said she wasn't. Then, she asked: "Do you know how to make money?"

I was thinking I could get a job there, like any other regular joe in real life, who doesn't have to have a certain level of education, so I just said "nope". Though in Second Life, there are universities, municipal buildings, corporations, a Big Brother house, brothels, anything you can think of. The Swedish government was recently thinking of establishing an official information center in the virtual world, where anyone could go and read real world news concerning Sweden etc...

Back to the evil nymph: "OK, I'll show you" "Who needs a job when you've got fruit?" The first thing that came to my mind was a vision of myself, dressed up like Heidi, holding a basket, gathering fruit. But people in Second Life don't have needs. They're not Sims... So how would gathering fruit be any good making money? Lo and behold! After I followed her, teleporting to another place on that world, I was suddenly surrounded with lucky slots, a whole virtual casino. I didn't even want to read anything. I had been fooled, conned, or whatever, from the start! *sob* Here is a screenshot of the "lucky" place, where vacant looking slobs were sitting for 10 minutes a time to earn $3 Linden dollars. As for the goth girl, her work was done so she split. *sigh*

Oh, Stephan look! They're even selling lightsabers in Second Life! Bummer I uninstalled the game now right? Have to take care of my first life first, before moving on caring about any other. It's only recently that I've stopped biting my fingernails and I wouldn't want any added stress for someone I don't care about and who can't die. What about you?

Sunday, January 28, 2007

Από το στο Μύλο με τον Παύλο Παυλίδη

Όλα ξεκίνησαν με το Είναι δαιμονικό. Η διαβόλισσα που μου το έδειξε (τελείως εμπιστευτικά), είμαι σίγουρος πως ήξερε τα κρυμμένα μυστικά του, μη σας πω τα κουβάλησε από τα βάθη της Ευρώπης, από κάτι γαλήνια γελαδοχώρια όπου κάνει κάθε χρόνο σκι και άλλα θαυμαστά αθλήματα. Αλλά αρκετά μ' αυτή.

Το θέμα είναι πως την έβλεπα, γιατί εδώ κρύβεται κύριε το τρομερό ματζούνι του εν λόγω σάιτ, στο ότι καταγράφεται ό,τι ακούς, να ακούει συνεχώς το ίδιο τραγούδι. Superstar. Εκτός του ότι είναι ψωνάρα (φιλικά το λέω μην τσιρίζεις - σάμπως εγώ δεν είμαι;), δεν έβρισκα άλλο λόγο να ακούει αυτό το τραγούδι, αν και είχε πάρει κλίση στο τέλος (Περικλής, Περικλής) προς το έντεχνο ελληνικό η μαγίστρω. Και δεν ήταν της Sibel Tuzun απ' τη Eurovision γλυκέ αναγνώστη, αλλά του Παύλου Παυλίδη. Και επειδή συνάδελφος, συμπλογκογράφος, που τον έχω και για ενημερωμένο πανάθεμά τον, με ρώτησε αν ο γλυκύτατος κυριούλης που φτιάχνει σοκολάτες το ριξε και στο τραγούδι και σύντομα βγει στην πίστα με λαμέ να τραγουδά άσματα επιπέδου Τσικουλάτα, να υπεραμυνθώ του Παύλου και να τονίσω πως έχει προιστορία.

Μεγάλη η ιστορία του λοιπόν στην ελληνική ροκ μουσική σκηνή, αφού αποτέλεσε μέλος, χαρίζοντας τη φωνή του, στα Μωρά στη Φωτιά και στα Ξύλινα Σπαθιά. Και αν θυμάστε το "Λιωμένο Παγωτό", αυτό που κολλούσε στο χέρι και μου γυρνούσε τ' άντερα κάθε φορά που το άκουγα από ιμιτασιόν ροκάδες μέσα στο λεωφορείο, όταν πηγαίναμε εκδρομές με το σχολείο στο γυμνάσιο, ναι, αυτός το έλεγε. Ίσως και να ήταν σοκολάτα το παγωτό, δε νομίζω να διευκρινίζεται, οπότε ίσως και να σχετίζονται με τον άλλο Παυλίδη (η Κ. νομίζω πως θα πάθει νευρικό κλονισμό).

Η Κ. μου έδωσε να ακούσω το τελευταίο του CD, όταν της είπα πως η Ματζίκα είχε γίνει φαν, και με έκανε να κολλήσω με τους Θεριστές, ένα τραγούδι με ακατάληπτους αρχικά στίχους και μοναδική μελωδία που με ταξίδευε. Η Κ. είναι φανατική θαυμάστρια του Παύλου, σε όρια παραφροσύνης ορισμένες φορές, και "ιδιοκτήτρια" μιας ζωής που έχει πλάσει και εκτυλίσσεται σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου φέρει το επώνυμό του και το δεύτερο παιδί του. Επειδή λοιπόν της χρωστούσα 2 δώρα, ένα ψυχικό, δυο εξόδους, ένα φιλί και ένα τσιγάρο, είπα όλα να τα κάνω σούμα και ο μαλάκας υποσχέθηκα να πάω μαζί της στην επόμενη συναυλία του Παυλίδη στη Θεσσαλονίκη, να της πληρώσω και το εισιτήριο (φοβερό δώρο θα μου πείτε, αλλά κάτι θα ξέρει ο μπαμπάς μου που λέει πως βγάζω κι απ' τη μύγα ξίγκι).

Η επόμενη συναυλία έφτασε, έφτασε μαζί της όμως και η βαρυχειμωνιά και κατέληξα τ' ανάσκελα στο κρεβάτι όλο το holiday season μη μπορώντας καν να δω holiday on ice, γιατί δεν το δειχνε και η TV. Έτσι γλίτωσα το Holiday (για την ταινία λέω τώρα) που ήθελε να δούμε μαζί μια άλλη Κ., μα και τη συναυλία. Έπειτα το έβαλε και msn msg η άτιμη η Κ. υπ' αριθμόν 1 και μου υπενθύμιζε 24/7 πως η μέρα της κρίσης πλησιάζει όταν το ρολόι χτυπήσει 12 και η μέρα από 26 γίνει 27 Ιανουαρίου. Οι ουρανοί θα ανοίξουν, άγγελοι θα πέσουν στη γη, ανάμεσά τους και ο Παύλος (παραλήρημα mode ανάλογης φύσης με το δικό της) και θα μας ψέλνει τις θείες μελωδίες του στο Μύλο. Εκείνον που κάηκε και ξαναφτιάχτηκε - όχι ότι δεν τους επέτρεπαν να τον ανακαινίσουν...

Έτσι και γω, με κολατσό θανατοποινίτη πριν τη μεγάλη στιγμή 4 κομμάτια κέικ και 1 καφέ και χρώμα το εκρού του νεκρού, ντυμένος με τα χθεσινά, όχι που θα βαζα και σπέσιαλ ρούχα για μια ροκ συναυλία, ακολούθησα την Κ.... Εκτός από το γεγονός ότι το είχα δαγκώσει απ' το κρύο, έπρεπε να περιμένουμε και - λίγο ευτυχώς - να ανοίξουν "οι πύλες". Της Κολάσεως σα να λέμε. Είχαμε πάει και νωρίς βλέπετε για να βρούμε σκαμπό να κάτσουμε, μη μ' έχει και στο όρθιο η κοπέλα. Όσο πιο κοντά στη σκηνή, αλλάξαμε και πόσες φορές θέση για να βλέπουμε ακόμη καλύτερα το πρόσωπο του Παύλου. Που από κοντά, καλός είναι, δεν είναι άσχημος.

Δεν άνοιγε φυσικά το πρόγραμμα αυτός όμως! Ήταν πρώτα τα ανερχόμενα αστέρια! Οι "Σχέδιο Πλανήτη" που εγώ τους απεκάλεσα Planet Plan γιατί μου ηχούσε καλύτερα στο αυτί. Το αυτί μου περιττό να προσθέσω πως καταστράφηκε, τύμπανο και λοιπά αξεσουάρ, μιας και ήμασταν κάτω από μια ηχιούμπα και οι Planet Plan δεν είχαν και τον πιο γλυκό ήχο. Από στίχο δε, δεν το συζητώ! "Νύφη παρθένα σε πήραν όλοι" (reference στη Θεσσαλονίκη) "Κάμερες μες τα βρακιά μας να ελέγχουν τα καβλιά μας" (reference στις μεγάλες κυβερνήσεις) και "Ώπα-ώπα Αμέρικα-Γιουρόπα" (κάτι για ντόπα έλεγε επίσης). Ήταν δίπλα στον τραγουδιστή και ένας κύριος στην κονσόλα, που έλεγχε πολύπλοκα κομβία και χάριζε το χαμόγελο σε μια παλλόμενη λαοθάλασσα 350 και βάλε (που είχαν μαζευτεί μόνο για τον Παυλίδη). Ο συγκεκριμένος, μετέφραζε και τους στίχους των εξαιρετικών τραγουδιών του γκρουπ στη νοηματική, ή έτσι μου φάνηκε, διότι όλα τα έλεγε με τα χέρια. Κρίμα που δεν ήταν αυτός στο video wall από πίσω, γιατί πραγματικά θα έκανε θραύση. Μου θύμισε τις διαφημίσεις για το σταθμό "Ντέρτι" με τη φωνή του Χρήστου Σιμαρδάνη να λέει πώς πετάμε το λέλουδο στην μπουζουκτσού και πως χτυπάμε παλαμάκια (αλλά στο mute).

Μπροστά από μας, είχαμε μια παρέα με μαμά-θεία-κόρες-φίλες παιδιών και του Σούστα. Ο Σούστας, χόρευε μόνο αυτό ακριβώς. Σούστα. Ούτε καν των παραδοσιακών χορών ήταν το παλικάρι όμως φαίνεται, γιατί το μόνο που ήξερε να κάνει, ήταν να "χορεύει", χοροπηδώντας σαν ελατήριο και χωρίς ρυθμό πάνω κάτω επιτόπου και πλαγίως. Δίπλα του η κολλητή του που χόρευε σεληνιασμένη και σα να της μπήκε από τώρα το Τριώδιο. Πού δε σας λέω, πιπέρι. Πρέπει να το ζήσετε για να το συνειδητοποιήσετε. Το τρελοπαρεάκι όλο αυτό, ήταν μονίμως μπροστά μας, σε φάση που νόμιζα πως ταχτάριζα στα γόνατά μου κάθε μέλος της οικογένειας και στα ανοιχτά μου πόδια τη μαμά-επικεφαλή.

Δε θα περιγράψω τίποτα άλλο για τη συναυλία. Ήταν μοναδική. Εγώ ένοιωθα άσχετος τελείως εκτός τόπου και χρόνου, και ήμουν, αλλά στο τέλος, σιγοψιθύριζα τους στίχους μαζί με τον Παύλο. Η ενέργεια που έχει στη σκηνή είναι απίστευτη. Μου έμειναν τα Διαστημόπλοια, ο Βροχοποιός, το Αερικό, το Στοιχειωμένο Σπίτι, η Φωτιά στο Λιμάνι κι άλλο ένα που τίτλο δε θυμάμαι μα ήταν ήρεμο και "ταξιδευτικό". Οι Θεριστές δεν ακούγονταν όπως στο CD αλλά έκαναν όλο το μαγαζί να χορεύει. Έκανε να φύγει 2 φορές μα το κοινό τον ζητούσε και ξαναγύρισε. Στις 2μιση τελείωσε. Έπαιζε από τις 12 παρά. Δεν είναι του στιλ μου αυτά τα μέρη, αλλά πιστεύω πως θα μπορούσα να ξαναπάω. Ήταν ωραία εμπειρία η συναυλία. Θα μου μείνει. Όπως νομίζω μου έχει μείνει και η τσιγαρίλα σε κάθε πόρο του δέρματος μου ακόμη και μετά το μπάνιο. Λέω να πάω να ξαναλουστώ... (Κ., τόσα κάθε μέρα να έγραφα, θα είχα τελειώσει 2 πτυχιακές και όχι μία...)

Ματζίκα τη βοήθειά σου!

Saturday, January 27, 2007

Weekend Wall 41

Now that the weather is changing, everything's changing, the world is changing, we are changing... Changes - are not always for better or worse. Sometimes they just... are. Inevitable.

Thursday, January 25, 2007

Quoting Edward D.

Kono yo ni aku ga aru to sureba, sore wa hito no kokoro da

If we assume that there is evil in this world
that is the heart of man

Japanese word of the week #21

What an illusionist's master mind creates...



Meaning: mirage

... dunes of celebration in an endless desert of happiness...

Tuesday, January 23, 2007

How to Cope with Death

While having "the dreams in which I'm dying are the best I've ever had" (taken from the Tears for Fears song Mad World) as my msn msg, this video put a smile back on my face ^_^ Plus, its animation is really nice and that's why it caught my eye. Enjoy.

Monday, January 22, 2007

Thought #37: Τρανσπόρτο

Φύσηξα τα πλήκτρα, τα καθάρισα και τώρα γυαλίζουν. Το ότι η μουσική είναι μεγάλη διέξοδος το ήξερα χρόνια. Το να εκτιμήσω όμως αυτού του είδους τη μουσική και πάλι, μου πήρε πολλά χρόνια. Έπρεπε να γίνει τότε. Γιατί τώρα, δε θα καθόμουν πάνω από το κομμάτι να προσπαθώ να αναγνωρίσω 3 νότες οι οποίες οδηγούν στο τέλος. Και να νοιώθω κενός επειδή δε μου προκαλεί την ίδια συγκίνηση όπως εσένα, ούτε μπορούσα να καταλάβω εξ αρχής τη βαρύτητά τους. Κλίμακες, κλειδιά, οπλισμοί, σύμβολα, ακόμη και νότες που πλέον δε θυμάμαι. Σε ζηλεύω. Είσαι ικανός να παίξεις τα πιο ωραία κομμάτια μουσικής εκεί έξω. Δε μπορώ να πιστέψω πως το παραδέχομαι, είμαι εγωιστής, ούτε και πώς ξεκίνησα να ξανακούω κλασσική μουσική. Είναι γελοίο. Αλλά θέλω τα χέρια μου να κινούνται στα πλήκτρα και πάλι όπως τότε. Που μόλις είχα ξεκινήσει. 23χρονος αργόσχολος φοιτητής ψάχνει καθηγητή/καθηγήτρια πιάνου με υπομονή. Για να με ανέχεται κι όλας. Και θα παίξω και το Etude Op.10-4 κάποτε. Θα το δεις!

Sunday, January 21, 2007


or... The Yellow Teletubby Look-Alike Brick Stacking Game...

This is me reporting live from the grand battle arena of SOBiCS! For the first time these past 3 years, I've defeated Paskalip in a game. ANY game! I bet he could easily outscore me if he played seriously, cause the game tends to become really boring and repetitive after a while, but sure is a nice break from boredom at first... I had to intentionally lose cause I had to do some work for uni T_T So I could have gone even higher. It's a really easy game.

Click on the image to start playing! Try to beat my score!!! ^_^

The Illusionist

Let me introduce myself. I am Eisenheim. The Illusionist. And this... is my story. I grew up wanting to be someone special, for myself, for her. But everywhere and everytime, we were not meant to be together. Obstacles, in many shapes and forms... One of them, the greatest for me to overcome. Now, I want to master all kinds of magic. Step up if you please, give me a handkerchief. And thus, I shall begin. Watch as the orange tree grows and the magic unfurls. How my story unfolds. How my love's still strong. Please, please, calm down. My intention surely is not to be accused of fraud. So keep in mind... Everything you will see here. It's a trick... It's an illusion...

Already out on DVD in the US, soon to be released in the UK, a masterful movie, with stunning visuals and mesmerizing performances. Highly, highly recommended. For more info visit IMDB's entry. Beware of spoilers.

Friday, January 19, 2007

Weekend Wall 40

Grab a Nintendo Wii and go catch some Elebits! You never know where they're hiding!

Tuesday, January 16, 2007

Tune of the week: #39 all over again?

Well, it should have been #40 (and I know I've missed a few weeks during the holidays) but to tell you the truth, my chart toppers were Spitz once more.

So I'm just asking YOU, since you never seem to be arguing my choices, or I don't get any visitors (most probable), or you're simply keeping mum each time I post a new tune:

Which was YOUR favorite tune this week?

I can't wait to listen to some great fresh music!

The Globes, the Brits and the Ugly

So, last night was the big night for the world of entertainment. The 64th Golden Globes awards ceremony was held in California and what can I say about the winners! I think most all deserved the globe they got.

Check out who won what right HERE

We have Babel and Dreamgirls for best movie, 7 British actors/actresses winning awards, Helen Mirren and Meryl Streep for the respective categories of best actress in a drama and comedy and last but not least Ugly Betty leaving with the globe for best comedy series and America Ferrara who stars in it getting the best actress award for her "ugly" Betty role. Let me remind you that the Globes nominate TV series as well. I was delighted to learn that Hugh Laurie won for House and that my favourite drama Grey's Anatomy got the award it deserved. Oh, Paskalip, if you' re wondering, Cars did win the best animated film award.

Was a bad night for DiCaprio I guess. He didn't win best actor although he was nominated twice in the same category. Also, The Departed went home with just best direction. Now that these awards are history, we have one more road to follow. The road to the Oscars. Let's see if it'll be a bumpy one...

* Official Golden Globe Awards' site
* IMDB's Best and Worst of the Globes

Friday, January 12, 2007

Thought #36: Slipping...

Μη φύγεις. Σε παρακαλώ. Όλοι σιγά-σιγά απομακρύνεστε. Δε θέλω να γίνετε απλά μια ανάμνηση. Όταν μου είπες χθες πως ήρθαν να δουν το σπίτι σου πάγωσα. Πότε πέρασαν τόσα χρόνια. Θα φύγει για πάντα. Πλέον δε μου ακούγεται αστείο. Γιατί είσαι εσύ. Γιατί είσαι εσύ; Μείνε. Θέλω να ακούσω τις περιπέτειες σου για ακόμη μια φορά. Όλη η γειτονιά σου, είχε γίνει η σκηνή για μια ταινία μυστηρίου στην οποία εσύ είχες τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήθελες πάντοτε να συμμετέχουμε και μεις στις εξονυχιστικές σου έρευνες. Ένοιωθα και πάλι μικρό παιδί παίζοντας τον ντετέκτιβ μαζί σου. Τώρα ποιος θα εξιχνιάζει τα "περίεργα" που θα συμβαίνουν εκεί; Ποιος θα ξέρει τα πάντα για όλους αυτούς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους που κανένας άλλος δε λογάριαζε και περνούσαν απαρατήρητοι; Κάνεις μια γειτονιά να φαίνεται μοναδική, γιατί εσύ είσαι μοναδική. Δε μπήκες ποτέ στον κόπο να βάλεις ίντερνετ. Δεν ήρθες στο δικό μου κόσμο. Της μοναξιάς. Γιατί εσύ είχες πιο ενδιαφέροντα πράγματα να κάνεις. Όταν οι άλλοι δε νοιάζονται για τον διπλανό τους, εσύ τον έκανες φίλο σου, όταν οι άλλοι γελούν με ξενόφερτες σειρές, εσύ τις έκανες να φαντάζουν πρωτότυπες. Έμαθες μέχρι και άλλη γλώσσα, μιας και στηνόσουν στο γυαλί για να μη χάσεις τη σειρά σου. Σου έμεναν πολλά, τόση προσήλωση. Έμαθα και γω μια άλλη γλώσσα μαζί σου. Δεν τις ξεχνάω ποτέ αυτές τις λέξεις καμάρι μου. Δε θέλω να μου μείνουν μόνο τα βιντεάκια που γυρίσαμε μαζί. Γι' αυτό μείνε εδώ.

Stranger than Fiction

When Harold Crick woke up that Wednesday morning, everything followed the same mundane routine. Then, suddenly, his wristwatch decided to play a trick on him. Little did he know, that he was about to...

This, is the story of two, no three, nope, I think it is the story of a lot of people. But mostly three. Or maybe more. To figure out who's important and who's not, you'll have to watch the movie yourselves and do that to the very end.

Emma Thompson excels in her neurotic writer role, Will Ferrell is a delightful regular Joe with no special "powers", other than "skill with numbers", Maggie Gyllenhaal is as sweet as her baked goods and Dustin Hoffman remains calm throughout this surreal dramedy.

Yes, dramedy. A drama inside a comedy. A comedy inside a drama. A story most, if not all of us, can relate to, a wonderfully written tale by Zach Helm, who shouts to the audience to never give up and live our life to the fullest.

Cliche? Maybe. But it is one of the best movies I've seen the past few years and it touched me in more ways than any other film.

Do we honestly know what the light of day will bring forth to us tomorrow? Little do we know...

* Stranger than Fiction's official website can be reached by clicking on the poster.
!!! Beware that clicking on the wikipedia entry provided by hotlinking the above title may spoil the movie for you.
* The film has scored 7.8 on IMDB, won a National Board of Review award for its script so far and has 4 nominations.

Tuesday, January 09, 2007

Tune of the week #39

Give it a try, although it's a japanese song. Music is not just english and greek you know...

Spitz - honoho

Lyrics (translated by Jody Powton) :

Mizore ni utarete inochi togarasete
susuketa machi de sagashitsuzuketa

kuzuresouna hashi wo iki tomete watari

"ki no sei" no saki ni mitsuketa mono ha

Being hit by the sleet, my life can be sharpened,
As I continued searching around this sooty town,

I hold my breath and cross the unstable looking bridge,

But before saying it was all in my mind, I found what I was looking for.

ima kimi dake no tame ni akai hi ni naru
kimi wo atatametai

kotoba ni sureba buzamana koto mo

uso ja naku naru made zutto

Now, for your sake, I will become a red fire
because I want to keep you warm.

And if you speak I’ll keep doing it
until anything awkward is no longer a lie.

shakunetsu no michi de sora wo aoide ru
doko ni iru no ka shiranai mama sa

At an overly hot street we look to the sky,

I still don’t know where we are, but...

demo kimi dake no tame ni kita kaze ni naru
boroboro ni naritai

tokesouna toki mo kiesouna toki mo

sono koe wo kikitai kimi no...

All for you I’ll become a north wind.
I want to be all tattered.
No matter if time seems to melt or fade away,
I want to hear your voice.

Thought #35: Loveless

Click to read in full view

Japanese word of the week #20

Of a flower, of a new, blossoming relationship...


Meaning: bud

... will it ever come to full bloom?

Saturday, January 06, 2007

The Max Headroom Pirating Incident

Late night surfing is always good for unique discoveries. A friend gave me a link to a page from the Something Awful forum, stating the following:
The film which you are about to see is an account of the tragedy which befell a Chicago Television network, in particular WTTW and its broadcast program, Doctor Who.
Followed by a quoted wikipedia entry on the same subject:
The Max Headroom Pirating Incident occurred on Sunday November 22, 1987 and is an example of broadcast signal intrusion.

The first occurrence of the signal hijack occurred during WGN's 9:00 News. During Bears Highlights in the Sports report the signal was interrupted by a video of swaying black and white lines and a person wearing a Max Headroom mask.There was no audio. The hijack was stopped after only 20 seconds when WGN switched transmission from the Sears Tower to the John Hancock Center. The incident left sports reporter Dan Roan flustered.

Later that night around 11:15pm during a broadcast of the Doctor Who episode Horror of Fang Rock on WTTW, the signal was hijacked by the same person. It was the same video that was broadcast during the WGN hijack, but this time there was audio. The person in the Max Headroom mask interrupted the broadcast, saying "He's a freaky nerd" before laughing and stating "This guy's better than Chuck Swirsky!". The person continued to utter strange phrases including a Coke advertising slogan (Max Headroom was a Coke spokesperson at the time), humming the theme song to Clutch Cargo (pausing midway to say "I stole CBS"), before finally undressing below the waist and was spanked by an unknown woman with a flyswatter before the masked person cut off his transmission. It was over in about 90 seconds. The pirate was never caught. WTTW, which maintains its transmitter atop the Sears Tower, found that its engineers were unable to stop the hijacker because at the time there were no engineers on duty at the Sears Tower. Also, the station's master control center was unable to contact its transmitting equipment remotely to switch the STL (Studio To Transmitter Link), unlike their counterparts at WGN-TV, who were able to thwart the intruder by switching their John Hancock Center transmitter STL remotely within seconds.

WTTW and WGN join HBO as victims of broadcast signal intrusion. There has not been an incident of this kind since. The incident was reported on CBS Evening News.

As I was sure it would be Not Mentally Safe to watch it right before going to bed, I took a sneak pic today and it still made me feel uneasy. For those of you willing to click on the following youtube link to that very broadcast, which eerily feels and sounds like a Saw mock-up nowadays with the distorted lines and sound, brace yourselves: (also try to figure out what the heck he's saying!)

The following night they had a special report concerning the intrusion. I wonder what would have gone on after such an incident on Greek tv. Plus, I would've been scarred for life if I watched that live.

Oh, as for the culprit... He was never found...

Monday, January 01, 2007

Happy New Year 2007

This drawing was made by the talented *apricot8585 on deviantART. Hope her wishes reach you as well.

My hopes are that 2007 brings a smile to everyone's heart, cause these are the smiles that hardly fade away and are most real. Enjoy yet another eventful year!


Blog Widget by LinkWithin