Friday, December 14, 2007

Thought #78: Stargazer

Ήταν τη νύχτα που σου έδειξα τ' αστέρια.

Δεν έδειχνες να ενδιαφέρεσαι, κοιτούσες το ρολόι σου, εμένα, τα σπίτια πέρα απ' το λόφο, αλλά ποτέ τον ουρανό. Να σου διηγούμαι ιστορίες, να μιλάω ακατάπαυστα, να μην αφήνω κανένα κενό ώστε από κει να διεισδύσει η αμηχανία.

Ήξερα πόσο σε εκνεύριζε, αλλά είχα το λόγο μου. Και συ το μόνο που έκανες, να κουνάς το κεφάλι σου. Σιωπηλός όπως πάντα. Δεν έβλεπες τα μάτια μου που βούρκωναν, δεν αισθανόσουν τη δυσκολία με την οποία έβγαιναν τα λόγια μου καθώς έπνιγα τα δάκρυα.

Το στόμα μου όμως έμοιαζε με γελωτοποιού, είχα κολλήσει δυο τσιρότα στις άκρες, σ' ένα μόνιμο χαμόγελο. Έψαχνα όσους αστερισμούς μπορούσα να αναγνωρίσω και πάνω που θα άνοιγα τις σελίδες στο βιβλίο του μυαλού μου να σου πω όσα ήξερα γι' αυτούς, με κοίταξες, τράβηξες απότομα τα τσιρότα και γω πόνεσα. Μα δεν έβγαλα φωνή.

Όσο το πρόσωπό μου κοκκίνιζε, έστριψες ακόμη ένα τσιγάρο. Καιγόταν αργά και νομίζω πως αισθανόμουν την καύτρα του πάνω στο δέρμα μου. Ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε, τα φώτα του χάθηκαν σα να τα είχε κρύψει στο καπέλο του ένας μάγος και ήξερα τι σήμαινε για μένα. Τελείωσε ο χρόνος μου.

Ώρα να ολοκληρώνω τις ιστορίες μου. Για πλανήτες, γίγαντες και νάνους τ' ουρανού. Δεν ήξερα πως ν' αντιδράσω. Ούτε αν το ταξίδι μου σ' αυτό τον κόσμο θα έληγε έτσι άδοξα. Τα μάτια σου ήταν πια καρφωμένα στο στήθος μου και δεν πρόλαβα να δω τι γινόταν σε μένα, μόνο το περίγραμμα των χειλιών σου να ανοίγει και να σχηματίζει γράμματα.

Καθώς διαλυόμουν στην ατμόσφαιρα, σαν αστερόσκονη μετά από μια μεγάλη έκρηξη, συναισθημάτων και ενέργειας, δε μπορούσα να ακούσω τη βραχνή σου φωνή. Ανέβαινα ολοένα και ψηλότερα μέχρι που ο αέρας με λυπήθηκε και μου ψιθύρισε σα μυστικό: "Το μόνο αστέρι που μ' ενδιαφέρει είναι αυτό που κρύβεις στην καρδιά σου."

Η δυνατή βροχή που έπεσε από ψηλά πότισε το έδαφος και σένα, οι σταγόνες αλμυρές. Την άλλη μέρα κανείς δε μπορούσε να εξηγήσει πως ένα και μοναδικό αστέρι φώτιζε τόσο το προηγούμενο βράδυ.

11 comments:

Moodygirl said...

aaaxxxxxxxxxxxx
( twra ti na pw ...den 3erw kai ta emoticons gria gynaika:P)
T_T

mando said...

thomako super!!!ma pou ta vriskeis k ta grafeis?>??????ama exei to talento o anthropos...
k ena poihma akomh gia emna den exo dei..snif snif!

revqueer said...

ούτε για μένα! Ένα τόσο δα ποιηματάκι...

:-)

Pixie said...

Σκεφτόσουν κάποια οταν το έγραφες άραγε;Μου αρέσει η λέξη αστερόσκονη, την χρησιμοποιώ και εγώ συχνά.Ειναι υπέροχο!

oni said...

moody, γριούλικο γατί =^.^= (σύνελθε είσαι μια ΝΕΑ γκομενάρα! :D)

mando & revqueer, νομίζω πως πρέπει πρώτα να σας ερωτευτώ για να γράψω ποίημα για σας. Σε ιστορία αν θέλετε κάτι βλέπουμε! :Ρ

pixie, κάπως έτσι ;) Αν και ήθελα να θυμίζει πως μερικές φορές πρέπει να λέμε στους ανθρώπους πόσο τους αγαπάμε γιατί ποτέ δεν ξέρουμε τι επιφυλάσσει το αύριο και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Οι άνθρωποι εκφράζονται δύσκολα με λόγια. Ίσως καλύτερα με έργα...

Mr. Wrong Guy said...

για ποιον είναι αυτό;

:-)

Αλίκη said...

Kairo eixes na grapseis etsi. Auta einai ta kalutera sou, na to 8umasai. Touching...

sikia said...

onouli μου σε έχω ερωτευτεί!

kanataki said...

μπορείς να μου πεις το όνομα της έμπνευσής σου??

υγ μα δεν είναι δυνατόν αυτά να γράφονται μόνο για τους άλλους!

en-lighted said...

apla iperoxo ...

Strahd said...

Tι όμορφη ιστορία... Ειδικά αυτό το "Το μόνο αστέρι που μ' ενδιαφέρει είναι αυτό που κρύβεις στην καρδιά σου." με σκότωσε...

Φιλάκια πολλά...

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin